Kobieta po czterdziestce jedzie na wieś. Odwiedza matkę, której nie widziała od dłuższego czasu. Oczywiście początkowo tematem rozmów obu kobiet jest jej ojciec, który zaginął przed wieloma laty. To, co o nim mówią, budzi pytania, bo ich obrazy ojca coraz bardziej się od siebie różnią. Następnego dnia kobieta idzie do kierownika kawiarni na dworcu kolejowym, skąd jej ojciec wyruszał na swoje wyprawy. Kierownik nie potrafi powiedzieć niczego istotnego. Kobieta spaceruje po miejscach, które znała z dzieciństwa, i dociera na łąkę, na którą wolno jej było chodzić z ojcem, zanim ten wkraczał do strefy zakazanej. Następnie podąża domniemanymi ścieżkami, którymi chodził jej ojciec.