W filmie zderzają się twórcze siły osobowości reprezentujących trzy dziedziny sztuki. Podtytuł „Gra miłości i nienawiści” nawiązuje do motywu starej czeskiej średniowiecznej satyry, a temat podsunął Antonín Přidal, znawca tej dziedziny. Jego współpraca z Jurajem Herzem zaowocowała kolażem przeszłości i teraźniejszości, nowoczesną, ostrą satyrą oraz przypowieścią o zderzeniu ludzkich cech, która nie mogła nie trafić do archiwum. Muzyka zespołu Pražský výběr — Michael Kocáb i Michal Pavlíček — również przyczyniła się do prowokacyjnej wymowy filmu, który był jednym z powodów ich całkowitego zejścia do podziemia. Tańczący chór średniowiecznych mieszczan przypomina raczej zbieraninę długowłosych maniaków, skraj współczesnego wysypiska wdziera się w przestrzeń średniowiecznego targowiska, a postacie oscylują między przeszłością a teraźniejszością — wyglądem, symboliką i zachowaniem.