W strefie wykluczenia w Czarnobylu babcia Prisa, matriarchini rodziny, obcuje z nimfami wodnymi, odżywia się głównie halucynogennymi grzybami i twierdzi, że podczas II wojny światowej osobiście zadźgała na śmierć 12 żołnierzy SS. Mieszka razem ze swoją rozwiedzioną i przewlekle chorą córką Slawą oraz wnukiem Wową. Niespodziewanie ich spokojne życie dobiega końca — babcia Prisa otrzymuje mistyczne ostrzeżenie o zbliżającej się katastrofie.