To czwarty film Gastona Rebuffata, w którym wraz z kilkorgiem bliskich przyjaciół odkrywa wspaniałe krajobrazy Alp. „Mont-Blanc jest piękny. Wspinałem się na niego wiele razy, o różnych porach, przy różnym kolorze nieba i kształcie nawisów śnieżnych oraz grani. Ze względu na pogodę, a także na to poczucie wysokości, Mont-Blanc daje wielką przyjemność. Dla przewodnika Mont-Blanc jest jego ogrodem, ale ogród staje się piękniejszy, gdy pokazuje się go przyjacielowi. Osobiście bardzo lubię biwaki; tylko tam można choć trochę przeniknąć tajemnicę wysokości. Dlatego od razu się zgodziłem, gdy Tazieff wyraził chęć spędzenia nocy na szczycie Mont-Blanc w igloo”. Film zdobył Grand Prix na Trento Film Festival w 1961 roku.