Kobieta się porusza, zajmuje różnymi sprawami, mężczyzna patrzy. Dla oddechu na ekranie przewijają się zabawne produkty. Zamieniamy się życiami. Teraz patrzy młoda dziewczyna. A właściwie patrzyła przez cały czas, zdumiona. Oczywiste rzeczy umykają innym, ale nie jej. Tytuł THIS ROOM IS WHITE pojawił się w rozmowie z przyjacielem, który użył go jako nowego wyrażenia, odnoszącego się do tego, co oczywiste, do faktów i rzeczywistości, które często są ignorowane. Film powstał z wykorzystaniem animacji rysowanej odręcznie, w tempie 15 rysunków na sekundę, oraz animacji poklatkowej z użyciem „Wacky Stickers” (mojej kolekcji z dzieciństwa, z początku lat 70.). Kilka scen rotoskopowano na podstawie filmów z lat 70.