Audience Barbary Hammer to fascynujący, mało znany film z niezwykle bogatej filmografii reżyserki. Stosunkowo surowy formalnie, ten nakręcony na taśmie 16 mm zapis reakcji publiczności podczas retrospektyw twórczości Hammer w San Francisco, Londynie, Toronto i Montrealu na początku lat 80. nie zawiera żadnego z charakterystycznych wizualnych ozdobników ani eseistycznej formy, które zwykle można znaleźć w jej filmach. Dziś Audience stanowi bezcenne archiwum historyczne, oferując krótkie, lecz złożone portrety lesbijskich środowisk w różnych miastach i krajach: kobiety z San Francisco są śmiałe i hałaśliwe, traktując Hammer jak celebrytkę; publiczność w Londynie jest bardziej powściągliwa i niepewna; Kanadyjki, po początkowym wahaniu, odnoszą się do filmu uprzejmie krytycznie. Film jest również świadectwem siły samej Hammer jako postaci kultury lesbijskiej, pokazując, jak skutecznie angażuje publiczność, by pobudzać nowe formy dyskursu na temat reprezentacji.