W Pica Pica Kristersson zaprasza widzów, by przez półtorej godziny z zapartym tchem śledzili koleje życia srok. W przeciwieństwie do współczesnych filmów przyrodniczych, które zwykle znacznie kompresują czas, by ostatecznie przedstawić skondensowaną sekwencję pełną dynamicznych wydarzeń, Kristersson niemal całkowicie pozostawia srokom decyzję o rytmie i tempie opowieści. Z wielką rzetelnością filmował codzienne, społeczne i emocjonalne życie gatunku ptaków, który ma wiele wspólnego z ludzkim życiem. Film daje nam zatem możliwość spojrzenia na własną codzienność innymi oczami — z perspektywy świata tuż nad naszymi głowami, a jednak tak odległego.