Refleksja nad pragnieniem Jafy, by tworzyć „czarne kino”, które odpowiada na „egzystencjalne, polityczne i duchowe wymiary” życia osób czarnoskórych. Złożone z materiałów archiwalnych zaczerpniętych z filmów, serwisów informacyjnych, wydarzeń sportowych, teledysków i nagrań obywatelskich, pobranych z Internetu, klipy zostały splecione i opatrzone hymnem Kanye Westa „Ultralight Beam”. Obrazy i muzyka tworzą razem intensywną, przejmującą medytację nad życiem Afroamerykanów w XX wieku. Ta historia jest z konieczności także historią rasizmu i uprzedzeń.