Elf zasypia w metrze w Buenos Aires. O czym śni? Być może o tym, że jest młodym Boliwijczykiem, konstruktorem robotów, przemierzającym miasto, które zdaje się zbudowane przez dziecko o bujnej wyobraźni. W swoim filmie Eduardo Williams kontynuuje projekt łączenia rozczłonkowanych lądów. Z Buenos Aires do La Paz przemieszczamy się od chłodnych do ciepłych barw, od sklepu z owocami i warzywami do ciemnej jaskini, w której powstają wielkie metalowe figury. A może tworzy się tam coś innego. Istotnie, to właśnie w fantasmagorycznych lasach Fontainebleau te metaliczne eksperymenty ożywają, zwinne niczym tancerze voguing. W ciągu kilku minut przemierzamy trzy kraje, dwa kontynenty, a poprzez ciała, które film rejestruje, głosy i dźwięki, które wychwytuje, cały świat objawia się naszym zmysłom.