To oparta na faktach historia arystokratki, która sprzeciwia się wiktoriańskiemu społeczeństwu, aby zreformować warunki sanitarne w szpitalach i ukształtować zawód pielęgniarki w formie znanej dzisiaj. Po zgłoszeniu się na ochotnika do wyjazdu do Scutari, by opiekować się rannymi żołnierzami, ofiarami wojny krymskiej, spotyka się z bardzo nieprzychylnym przyjęciem i wielkim sprzeciwem wobec swojego nowatorskiego sposobu myślenia. Jednak dzięki bezinteresownemu poświęceniu opiece szybko zyskuje miano „Pani z lampą” — troskliwej pielęgniarki, której cień całują żołnierze.