Gubernator carskiej Rosji uderza pięścią strajkujących robotników. Wielu ginie, a gubernator przygląda się temu z obowiązkowym spokojem. Od tej chwili czuje, że zgrzeszył przeciwko ludowi, i spodziewa się, że sam również zostanie zabity. Mimo wszelkich środków ostrożności podjętych przez szefa policji gubernator nie może uciec przed swoim losem: oko za oko, ząb za ząb — zasada talionu zostaje spełniona.