Żywiołowo intelektualna, filmowo dekonstrukcjonistyczna twórczość Daniela Cockburna wymyka się łatwym klasyfikacjom, a ten program nowych prac nie jest wyjątkiem: obejmuje krótki film, który bada „rzeczy oznaczające inne rzeczy, zanim same staną się rzeczą oznaczającą inne rzeczy”, oraz pracę performatywną zestawiającą dwa postmodernistyczne horrory z 1994 roku, In the Mouth of Madness Johna Carpentera i New Nightmare Wesa Cravena, by przyjrzeć się zarówno zbawiennej, jak i destrukcyjnej mocy opowiadania historii.