Cała rodzina sześcioletniej Anny ginie podczas masowej, skoordynowanej egzekucji Żydów. Matka osłania Annę własnym ciałem, a dziewczynka cudem przeżywa. Przez kolejnych kilkaset dni Anna ukrywa się w nieużywanym kominie w siedzibie nazistowskiego komendanta. Ze swojej kryjówki obserwuje, jak życie przechodzi obok niej, aż wieś zostaje wyzwolona spod nazistowskiej okupacji. W tych nieludzkich warunkach Anna nie tylko przeżywa, lecz także zachowuje człowieczeństwo. Pomaga jej w tym wiele czynników: wspomnienia życia zmiecionego przez wojnę, fundamenty kulturowe, które przekazali jej rodzice, oraz przyjaciel, który ratuje ją przed samotnością.