Błyskotliwa satyra na stereotypy kulturowe. W serii występów z 1992 roku Coco Fusco i współtwórca performansu Guillermo Gómez-Peña przebrali się w prymitywne stroje i występowali przed publicznością jako „nieodkryci AmerIndianie” zamknięci w złotej klatce — był to eksperyment z fikcyjną antropologią, oparty na rasistowskich wyobrażeniach o rdzennych mieszkańcach. Te proste performanse, zaprezentowane osiem razy w czterech różnych krajach, wywołały różne reakcje. Najbardziej zdumiewające było to, jak wiele osób nie uważało za oburzający pomysł zamknięcia „tubylców” w klatce. Ten prowokacyjny film wideo, wyreżyserowany i wyprodukowany przez Coco Fusco i Paula Heredia, sugeruje, że „prymitywność” to wyłącznie konstrukt Zachodu, i posługuje się komediową fikcją, by poruszyć kwestie historycznych prawd i tragedii.