Przedostatnia opera Antonína Dvořáka czerpie treść z podwodnej krainy małych syren, undyn i meluzyn: nimfa wodna Rusałka beznadziejnie zakochuje się w księciu i choć jest gotowa poświęcić swój głos, by zyskać ludzką postać, której potrzebuje, by z nim pozostać, dzieli ich zbyt wiele. Libretto Jaroslava Kvapila zainspirowało Dvořáka do skomponowania arcydzieła — porywającej opery pełnej przejmującego liryzmu i dramatycznych zwrotów akcji. Ádám Fisher i Stefan Herheim po mistrzowsku przedstawili tę „liryczną baśń” w La Monnaie w 2008 roku. W tej szeroko chwalonej interpretacji elementy baśniowe nabierają niekiedy przerażająco realistycznych wymiarów, dzięki czemu tę urzekającą inscenizację można odczytać jako psychoanalityczne studium męskich fantazji i kobiecych archetypów.