W 1894 roku w Csučy przychodzi na świat Boncza Berta, naznaczona tragedią wynikającą z małżeństwa krewnych. W wieku szesnastu lat, w szkole z internatem dla dziewcząt w Szwajcarii, z równym zapałem podziwia Jenő Törzsa i Endre Adyego. Pisze wiersze i wierzy w swój talent rysowniczy — ale nie może być przeciętna — ta dziewczyna, która żyje literaturą, jest skazana na życie wieczne. Osobowość Chinskiej, która nie liczy się z rzeczywistością ani nie chce się z nią liczyć, nieuchronnie prowadzi do gorzkiej próby, jaką staje się jej małżeństwo z Adym. Po śmierci Adyego nie chce być „wdową narodu”.