Film ukazuje różnorodne psychologiczne i polityczne konsekwencje tajnych operacji policyjnych. Policjantka działająca pod przykrywką, Iris P., przez blisko sześć lat badała środowisko lewicowe w Hamburgu jako „Iris Schneider”. Nawiązała bliskie przyjaźnie i przez kilka lat utrzymywała intymne relacje z osobami, które jednocześnie inwigilowała. Po tym, jak w 2014 roku publicznie ujawniono prawdziwą tożsamość Iris P., zdemaskowano także dwoje innych tajnych śledczych. Inwigilacja może jednak dotknąć również osoby, które uznałyby to za niemożliwe. Ilustruje to przypadek policjanta Simona B., który zapisał się na Uniwersytet w Heidelbergu, by szpiegować pokojowo nastawionych studentów o lewicowych poglądach.