Czerwiec 1940 roku. Niemcy niepowstrzymanie posuwają się w głąb Francji, a armia jest w rozsypce. Podczas gdy dowódcy wyższego szczebla ratowali się ucieczką, garstka francuskich żołnierzy desperacko stawiała opór nad brzegami Loary. Z jednej strony kompania senegalskich strzelców i kilku francuskich żołnierzy, z drugiej — czołgi Wehrmachtu. Nie było nadziei, że ta akcja przyniesie jakiekolwiek rezultaty; jedni uważali ją za bohaterską, inni za bezsensowną. Jednak dla ich dowódcy, Henri Dragance’a, nie było innego wyjścia: stawić opór albo zginąć.