„Dźwięki obrazów” dobiegają mnie z okien wychodzących na rue Saint-Maur (dawną drogę pielgrzymów do Saint-Denis) i nagle mam ochotę przyjrzeć się im z bliska. „Obrazy” w tym samym czasie wyłaniają się z poczty T.S.F., Louis Moreau Gottschalk zaczyna grać na klawiaturze przejścia dla pieszych na dole, tam, tuż pod moimi oknami; Henri Vieuxtemps wprawia parasole w taniec do starej amerykańskiej melodii, a Gaël, który wpadł z wizytą, podejmuje tę melodię na swojej magicznej flecie. „Niektórzy przyrodnicy twierdzą, że owady przystosowują się do otaczającej je roślinności i odpowiednio modyfikują swoją fizjologię” — mówi Louis Moreau Gottschalk; ja twierdzę, że niektórzy filmowcy przystosowują się do otaczającego ich widowiska i odpowiednio modyfikują swoje postrzeganie świata. Z pewnością sam do nich należę i pocieszam się myślą, że nie jestem jedyny w swoim rodzaju.