Ten filmowy portret rodzi się z podwójnego ruchu: spotkania Leny Vandrey z naszym kinematograficznym uniwersum oraz naszego spotkania z jej światem malarskim, jej przestrzenią i kolekcją figur procesyjnych oraz lalek z przegubami. Przenikanie się wyobraźni i mitologii: Południe, początki, poszukiwanie „grejskości”, poszukiwanie magicznego potencjału obrazu, kobiecego jako „siły w miłości”. Przenikanie się gestów plastycznych: jednego na płótnie, drugiego na materiale fotograficznym i filmowym. Zaprosiliśmy artystkę, by sama stała się malowidłem na ciele, malarstwem filmowanym. Zainscenizowaliśmy jej teksty, obrazy, przedmioty i przestrzeń. Próba ukazania jej jako ucieleśnienia własnej mitologii.