Biała zimowa zamieć pokrywa wszystko. Możemy teraz polegać jedynie na świętych, na naszych modlitwach. Przyszłość odpłynęła, a my zostaliśmy w tyle. Zagubieni, nie wsiedliśmy na magiczny statek. Zadanie jest proste — nie zginąć we mgle, nie umrzeć z zimna, nie zostać uwięzionym pod lodem. Nie wpaść we własne sidła. A może i tak wszyscy tkwimy w jednej wielkiej pułapce? Biegamy w małym kręgu, licząc tych, którzy zniknęli.