Jürgen Fohrmann pracuje pod ziemią jako górnik. W wyniku kryzysu węglowego jego kopalnia zostaje zamknięta, a on traci pracę. W tym nastroju irytują go nastawienie żony na dobrobyt — ich małżeństwu grozi rozpad. Zwolniony górnik szuka pracy: najpierw zostaje pomocnikiem, a potem otrzymuje posadę w zautomatyzowanym zakładzie przemysłu elektrotechnicznego i sądzi, że dzięki tej „czystej pracy” awansował społecznie. Fohrmann szybko uświadamia sobie, że noszenie „białego fartucha” jest tylko pozornie lepsze od ciężkiej pracy w kopalni, i rozumie, że nie może już pozostawać z boku walki swoich kolegów.