Twórczość Erika Satiego stanowi serce muzyki nowoczesnej. Kim jednak był Satie? Nieuchwytnym geniuszem czy wizjonerskim mizantropem? Film próbuje nakreślić jego portret na podstawie zapisków muzyka oraz miejsc, w których mieszkał. Muzykolodzy na ogół zgadzają się, że muzykę Satiego cechują pustka i luki. Długie pauzy między kolejnymi fragmentami utworów są same w sobie strukturami muzycznymi; dlatego twórcy filmu kreują dysonansowy, przypominający świat Satiego wszechświat, w którym puste przestrzenie sąsiadują z wymownymi fragmentami. Niczym tajemniczy kwiat, widoczny jedynie dla oka gotowego zatańczyć w rytm jego uroku, film odsłania się stopniowo, poprzez skojarzenia i twórcze zestawienia. We wszechświecie zamieszkanym przez duchy dzieł Satiego nie ma odpowiedzi. Formy architektoniczne oraz wspomnienia pragnień i aktów twórczej pychy rywalizują ze sobą, tworząc nowy świat, będący ostatecznie obrazem nowej, bardziej kuszącej zasady przyjemności.