Po śmierci rodziców i aby uniknąć wymuszonego i nieuchronnego rozdzielenia Bruno, dwudziestoczteroletni, i jego czternastoletnia siostra Irene uciekają z miasta. Dwoje sierot żyje, włócząc się i popełniając drobne kradzieże oraz rabunki, niemal dla zabawy. Porozumienie między nimi nie jest idealne, ponieważ jedno z nich chciałoby wrócić. Jednak gra będzie stawać się coraz poważniejsza i doprowadzi ich do śmierci. Mały przykład niezależnego i odważnego włoskiego kina. Konstrukcja filmu przypomina kino drogi (miejscem, przez które przemierzają bohaterowie, jest w tym przypadku Molise), ale reżyserzy skupiają się przede wszystkim na człowieczeństwie postaci, zatrzymując się na ich twarzach.