Na scenografii zaprojektowanej w kafkowskim, klaustrofobicznym stylu Rybczynski odtworzył świat Kafki, który dobrze odpowiada labiryntowym powieściom pisarza. To abstrakcyjny i nieprzewidywalny świat, w którym sam Kafka przemieszcza się między scenami swoich opowiadań — od Ameryki, przez Zamek, po Przemianę — a Proces stanowi oczywiście przez cały czas opowieść ramową. Rybczynski postanowił przedstawić Josefa K. jako swoje alter ego. Pozostałe postacie stają się członkami jego rodziny, co oznacza, że Rybczynski dokonuje swoistej wzorcowej, głębinowej analizy psychologicznej własnej twórczości.