Stary ogrodnik pracuje przez cały dzień, w harmonii z rytmem natury i mądrością dawnych Łotyszy. Jego szczęście i spełnienie daje mu ogród, który już do niego nie należy, choć dzięki swojemu ogromnemu wkładowi w jego utrzymanie czuje, jakby było inaczej. Rozmawia z ogrodem, a ten mu odpowiada, dając mu schronienie i obfite plony. Nadchodzi jesień i pracy jest tak dużo, że ogrodnik nie jest w stanie sobie z nią poradzić. Młodzi właściciele domu, chcąc ułatwić ogrodnikowi życie, zatrudniają nowego ogrodnika. Miłość starego ogrodnika do ogrodu i niechęć do dzielenia się nim z kimkolwiek innym prowadzą go do nieuniknionej decyzji, by na zawsze pozostać w ogrodzie swojej rodziny. To poetycka, symboliczna opowieść o przemijającym czasie, ziemi i współczesnej rzeczywistości.