Niezwykłe podejście do powieści Goethego „Cierpienia młodego Wertera”: z jednej strony adaptacja filmowa, która stara się pozostać wierna dziełu i jego słowom; z drugiej — analiza autentycznej historii Goethego, jego doświadczeń, które zainspirowały go do pisania, oraz jego retrospektywnych komentarzy z perspektywy starości. Dialektyczny związek między tymi dwoma ujęciami ożywia doświadczenia miłości, samotności i śmiertelnej rozpaczy, prowadzące w jednym przypadku do samobójstwa w akcie desperacji, a w drugim — do poetyckiego przetworzenia.