Zdeněk Zaoral rozpoczął realizację tego filmu w warunkach półamatorskich, ale ostatecznie został on ukończony w studiu w Zlínie i trafił do kin. W tamtym czasie, w drugiej połowie lat 80., był to pierwszy całkowicie otwarty, a zarazem niezwykle surowy obraz przebiegu i konsekwencji uzależnienia od narkotyków. Historia osiemnastoletniej dziewczyny, która próbuje wyrwać się z nałogu, ma walory dokumentalne — zarówno pod względem inscenizacji i sposobu wypowiadania się poszczególnych postaci, jak i autentyczności środowiska osób uzależnionych od narkotyków.