Za sprawą zrządzenia losu Damjan zostaje wzięty za mordercę, który grasował na ulicach Lublany w tej samej dzielnicy. Z powodu swojej naiwnej, przyjaznej natury i skłonności do niesienia pomocy żona go opuszcza, a policja ma wątpliwości co do jego poczytalności. Czy Damjan naprawdę traci pamięć, tak jak wcześniej jego ojciec? I czy czystość umysłu i ducha nieuchronnie prowadzi do upadku? Czy Damjan, którego w tajemniczy sposób pociąga kino i z którym jest związany, a który zostaje wplątany w sprawę pomyłki tożsamości (zupełnie jak w filmach), zdoła uporządkować swoje życie mimo całego zamieszania i znaleźć odpowiednią dla siebie towarzyszkę?