Film przedstawia troje nieznajomych: około czterdziestoletnią kobietę, kierowcę ciężarówki po pięćdziesiątce i starszą panią w wieku około 75 lat, którzy przebywają w tej samej przestrzeni. Na unieruchomionym promie. Bohaterowie to samotni pasażerowie, nieświadomie poszukujący poczucia przynależności. Z tego, co wydaje się chwilowym, przypadkowym kontaktem fizycznym, zaczyna wyłaniać się nowy język. Film zastępuje słowa gestami i przygląda się strukturze relacji. Minimalny kontakt, do którego dochodzi, staje się alfabetem. Każde z nich potęguje w myślach wszystkie fragmenty ich spotkania, które ostatecznie układają się w grę.