To opowieść o miłości, która po dziesięciu latach zaczyna się starzeć, i o próbie przemienienia nieuchronnego końca w nowy początek. Po dziesięciu latach burzliwego związku kobieta i mężczyzna w końcu postanawiają powiedzieć sobie „tak” na opuszczonej stacji kolejowej na obrzeżach miasta. To pierwszy wieczór w ich nowym domu. Wszystko jest tymczasowe, nic nie jest skończone. Meble nie zostały jeszcze dostarczone, ogrzewanie jeszcze nie działa, telefon nie jest podłączony, podobnie jak telewizor. Nieuchronnie muszą zmierzyć się ze sobą samymi i ze sobą nawzajem. I choć przynajmniej na początku żarliwie dążą do miłości i harmonii, przeszłość ich dopada. Kiedy on, jak zwykle, próbuje się wycofać, uciekając, odkrywa, że jego klucz nie pasuje do zamka. Jest zdany na jej łaskę. Bezlitośnie rozliczają się nawzajem.