Film jest podzielony na 4 części. Pierwsza opowiada o latach 70., kiedy włoskie społeczeństwo odkryło kulturę „sex, drugs and rock'n roll”. Wypowiada się wielu świadków, opowiadając o własnych doświadczeniach związanych z uzależnieniem od narkotyków lub korzystaniem z seksu: główną uwagę poświęcono rodzącej się polityce „gay liberation”. Druga część dotyczy lat 80.: HIV dociera do Włoch z USA i staje się śmiertelną chorobą. Historie świadków ukazują atmosferę strachu i paniki wokół pierwszych ofiar, a także pierwsze próby powstrzymania zakażeń podejmowane przez badaczy medycyny. Trzecia część opowiada o latach 90. Świadkowie mówią teraz o nowym „stylu życia” osób zakażonych HIV: już nie umierają, lecz mogą żyć dzięki nowym lekom, a problemy stają się szersze i bardziej złożone. Czwarta część dotyczy pierwszej dekady nowego stulecia, kiedy pojawiają się nowe kwestie w tej dziedzinie: najważniejsze z nich to brak świadomości wśród młodych ludzi oraz upowszechnianie się „barebackingu”.