W tym dokumencie reżyserka Johanna Jackie Baier opowiada swoją historię. Zaczyna się ona od ucieczki Chantal do Berlina w 1980 roku, z ograniczeń małego miasteczka w południowo-zachodnich Niemczech. Przeplatając wywiady i portrety, a także historie sceniczne i zakulisowe, plotki zza kulis, ogromne ilości muzyki oraz fragmenty jej występów, film pozwala rozwijać się historii Chantal na tle niedawnej i bardzo niedawnej historii. House of Shame zabiera nas do squotów przy Oranienstrasse z początku lat 80.; do nowo założonego przez Martina Kippenbergera klubu „SO36”; do pracowni artystów ruchu „Neuen Wilden” oraz epicentrum emancypacji gejowskiej. Film przygląda się także życiu i śmierci osób transseksualnych. Żadna liczba barwnych parad i hucznych imprez nie jest w stanie ukryć pęknięć w osobowości: ciało może wszystko udaremnić i prowadzić do apartheidu wśród osób świadczących usługi seksualne, w barach, a nawet w codziennym życiu zawodowym.