Graham Norton, po części gospodarz talk-show, po części komik, a w całości ekstrawertyk, bardzo irlandzki i bardzo gejowski, należy do nielicznych osób, którym należą się wszystkie przymiotniki, jakimi się go opisuje: „sprośny”, „pikantny”, „skandaliczny” i „przezabawny” — to tylko niektóre z nich. Jego talk-show w BBC, So Graham Norton, to coś, czego po prostu nie dałoby się znaleźć w Ameryce: żywiołowa zabawa, której celem jest podniecanie publiczności, z rozkoszą zanurzająca się w dziwacznych ludzkich zachowaniach. To jak interaktywny z publicznością Saturday Night Live z kategorią wiekową NC-17, przerywany od czasu do czasu pogawędkami o celebrytach. Jeśli kiedykolwiek chcieliście zobaczyć, jak Gillian Anderson, Cher, Sophia Loren lub Dolly Parton przełamują konwencję talk-show sprośnymi rozmowami o seksie, wasze marzenia się spełniły. A ankiety Nortona wśród publiczności, wywołujące zażenowanie, a zarazem nieodparcie wciągające, w których zwykli ludzie opowiadają krępujące historie dla dorosłych, ujawniają europejską otwartość (i poczucie humoru), która w USA po prostu by nie przeszła.