Dwadzieścia lat temu rodzice reżyserki Christiane Burkhard zginęli w katastrofie lotniczej. Teraz, we współpracy z siostrą, nakręciła film dokumentalny o pamięci i godzeniu się z faktami. Najpierw szuka relacji w dawnych domach rodziny oraz wśród krewnych i przyjaciół pary. Ma też wiele starych nagrań na taśmach Super 8. Jej matka była zapaloną amatorką filmowania i uwieczniała na taśmie wszystkie ważne wydarzenia rodzinne. Razem z siostrą Burkhard ogląda nagrania z uśmiechniętymi twarzami rodziców. Realizacja tego filmu dokumentalnego staje się rytuałem, który sama sobie wyznaczyła, by pomóc jej pożegnać nierealną, nieakceptowaną przeszłość. Stonowany ton odpowiada trudnościom, jakie wszyscy zaangażowani mają z rozmową o tym wydarzeniu, nawet po dwudziestu latach.