Ten krótkometrażowy film dokumentalny, nakręcony w Sudanie Południowym, jest zarówno dziełem powstałym w wyniku wyzysku kulturowego, jak i komentarzem na jego temat. To świadoma rekonstrukcja podróży przez krainę nawiedzaną przez widma kolonializmu i współczesny niepokój wywołany sprzecznymi programami religijnymi i politycznymi — które często mogą wydawać się jednym i tym samym. Przywołując surrealistyczne poczucie miejsca, zarazem bardzo bliskiego i bardzo odległego, film ukazuje zatarte granice między pojęciami „pomocy zagranicznej”, „praktyk misyjnych” i „kolonializmu” oraz pokazuje, jak historia potrafi się powtarzać. Eseistyczny, eksperymentalny charakter dzieła inspirowany jest nacechowanym politycznie montażem kina niemego Dovzhenki, Vertova i Eisensteina oraz późniejszymi impresjonistycznymi filmami i realizacjami wideo Markera i Godarda.