„Film jest czymś w rodzaju dziennika podróży. W 1960 roku moja rodzina mieszkała w Brazylii, kiedy mój ojciec dowiedział się, że jego siostra i brat w Moskwie, których nie widział od 40 lat, nadal żyją. Ponieważ nie mogli opuścić ZSRR, regularnie ich odwiedzaliśmy przez około 15 lat. W tamtym czasie miałem kamerę 8 mm, a później Super 8, którą filmowałem rodzinę, nasze wycieczki, pikniki, targi i ich domy… Postanowiłem wykorzystać ten materiał, sam w sobie niezbyt interesujący, łącząc go z radzieckimi materiałami archiwalnymi z tego samego okresu (lat 60., 70. i 80.). Użyłem fragmentów filmów fabularnych, materiałów propagandowych, kronik filmowych itp. Efektem jest coś w rodzaju kolażu z czasów Chruszczowa, z radziecką muzyką i narracją złożoną z moich wspomnień z okresu zimnej wojny.”