Epicka opowieść o miłości i stracie. Wykorzystując wiadomości głosowe, które bracia Kuchar zostawili na jej domowej automatycznej sekretarce, artystka ukazuje George’a i Mike’a w całej ich szczerej bezpośredniości, w okresie poprzedzającym przedwczesną śmierć George’a w 2011 roku i następującym po niej. McGuire niesie ich głosy nurtem cyfrowych bazgrołów oraz własnym głosem w trybie piosenkarki i autorki tekstów. Piękno tego utworu polega częściowo na tym, że wiadomości głosowe, wykorzystane w niezmienionej formie i ułożone chronologicznie, zawierają kompletną narrację o miłości i stracie, utrzymaną w stylu DIY przywodzącym na myśl twórczość Kucharów.