Nieszczęścia chodzą parami, mawiają ludzie. Wiosce Estrela zagrażają wody nowej zapory Alqueva. Stanie się „wyspą”. Ale, jak to bywa z nieszczęściami chodzącymi parami, codzienne życie mieszkańców tej małej górskiej wioski zmienia śmierć Adriano. „Aby tworzyć, zniszczyłem samego siebie; tak wiele z siebie uzewnętrzniłem, że istnieje we mnie już tylko to, co na zewnątrz. Jestem żywą sceną, na której różni aktorzy odgrywają różne sztuki” (z Livro do Desassossego autorstwa Fernando Pessoa) — tak mawiał Adriano, cytując Adriano. Popełnił samobójstwo w dniu święta wioski, wieszając się na głównym placu. Dla Adriano główny plac wioski od dawna był centrum świata. Adriano czuł się osaczony, przygnębiony, niezdolny uciec przed swoim losem. „Nikt nie powstrzyma człowieka, który nosi samobójstwo w klapie” — powtarzał Lisete Adriano, zawsze aż do wyczerpania.