Miron Alekseevich, dyrektor papierni i celulozowni, udaje się pochować swoją żonę Tanię w miejscu, gdzie niegdyś spędzili miesiąc miodowy. Nie jedzie sam, lecz z fotografem imieniem Stork, któremu opowiada wzruszające szczegóły ze swojego życia z Tanią. Narracja splata wspomnienia bohaterów, a także rytuały i wierzenia ludu Meri, niewielkiego fińskiego plemienia, które niegdyś zamieszkiwało północny region Wołgi i rozpłynęło się wśród Rosjan.