Śledząc swoje korzenie przez migracje rodziców z Europy Wschodniej do Europy Północnej przez Australię, trafiamy do domu i świata rodziny, która jednocześnie „jest w drodze i pozostaje zakorzeniona”. Łącząc różnorodne style filmowe, reżyserka splata to, co osobiste, z tym, co polityczne, za pomocą łagodnej narracji pierwszoosobowej. Opowiadając o doświadczeniach ludzi o tożsamościach kształtowanych przez globalizację i marginalizację na całym świecie, Shapeshifters pięknie ukazuje tęsknotę za stałą i stabilną tożsamością, a zarazem z pełnym przekonaniem przyjmuje internacjonalistycznego ducha, który wykracza poza granice wpisane w taką tożsamość. Zawsze na styku dwóch lub więcej kultur Vuković bada trwałe skutki decyzji jednego pokolenia o migracji dla kolejnego.