Stwierdzenie, że życie w Wilnie na Litwie w czasie radzieckiej okupacji było napięte, byłoby eufemizmem. Ludzi śledzono i fotografowano; podsłuchiwano talerze w restauracjach, by wychwycić potencjalnie nielegalne rozmowy; organizowano upozorowane wypadki samochodowe, by zatrzymać ludzi, podczas gdy w ich mieszkaniach instalowano sprzęt inwigilacyjny; wielu zatrzymywano, przesłuchiwano, więziono lub spotykało ich coś gorszego. Dzięki mistrzowsko zmontowanym archiwalnym nagraniom KGB, szczerym współczesnym wywiadom i pomysłowo zrealizowanym powrotom na miejsca zbrodni reżyserzy Maxì Dejoie i Virginija Vareikyté przedstawiają niezwykle poruszającą refleksję nad „niewojną” z obu stron.