Dwie trzecie K (Exil) stanowią obrazy kobiet i dzieci, które zostają w domu same, gdy mężczyźni wyjeżdżają na wygnanie. Obrazy te, zawsze fragmentaryczne (pocięte lub wstawiane po kawałku w obręb całości kadru), przechodzą od negatywu do pozytywu, uzupełniają się lub sobie zaprzeczają, ukazując rozdzierającą rozłąkę, której doświadczają ci, którzy zostają w domu, zdani na swój los w niegościnnym krajobrazie. Na tym, co nazywamy „łączeniami”, wygrawerujemy słowa po francusku lub kabylsku (berberyjsku), przywołujące męskie głosy Rachid Adel i Michel Amarger. Oryginalna kompozycja pana Djamel Tareb będzie stanowić ścieżkę dźwiękową filmu.