Biograf Sir John Richardson i wnuczka Picassa, Diana Widmaier Picasso, są głównymi świadkami w dokumencie na nowo oceniającym dorobek artysty z lat poprzedzających jego śmierć w 1973 roku. To opowieść o twórczym duchu, który odnajduje nowy impuls w obliczu zbliżającej się śmierci oraz krytyki ze strony współczesnych i krytyków. Osoby należące do najbliższego kręgu Picassa — plotki o jego stylu życia również pomagały rozpalić w nim nowy zapał — przedstawiają późniejsze prace jako jedne z najbardziej szczerych, dowcipnych i głębokich w jego dorobku.