Kontemplacyjny film, którego zamysłem jest przyjrzenie się tworzeniu mitu o Donbasie za pomocą materiałów archiwalnych z filmów dokumentalnych i fabularnych. Fabuła filmu rozwija się na dwóch płaszczyznach. Pierwszą jest życie widziane oczami radzieckiej propagandy oraz Donbas jako wizytówka ideologii. Drugą — prawdziwe życie, ukryte przed niepożądanymi spojrzeniami. Film wykorzystuje materiały archiwalne oraz nagrania wywiadów z byłymi mieszkańcami Donbasu, którzy byli świadkami rosyjskiej agresji i stali się jej ofiarami. Życie miało stać się symfonią pracy, radości i dobrobytu, lecz okazało się złudzeniem i manipulacją. Teraz nie pozostały już żadne złudzenia. Symfonia Donbasu zamieniła się w kakofonię Donbasu.