Podobnie jak leje krasowe – te ziejące otwory, które od lat 80. w zawrotnym tempie niszczą drogi i atrakcje turystyczne wzdłuż brzegów Morza Martwego (które obmywa Izrael, ale także Jordanię i okupowany Zachodni Brzeg) – SALARIUM powoduje załamanie w postrzeganiu przez widzów: burzy ich wyobrażenie o tym terytorium jako zasadniczo pustej przestrzeni, oferowanej turystom ze względu na jej słoną wyjątkowość. Odwołując się do wspólnej etymologii słów „pensja” i „żołnierz”, twórcy na nowo wprowadzają do tej przestrzeni, oddanej dziś rekreacji, wymiar historyczny i polityczny (trzech żołnierzy delektuje się lodami na plaży, grupa pięćdziesięciolatków mieszkających na skraju Pustyni Judzkiej wypakowuje puszki z napojami gazowanymi, leżaki i tranzystory).