Dziwaczna, epistolarna i rewizjonistyczna adaptacja muzyczna Wichrowych Wzgórz, napisana przez gruźliczego brata Brontë, Branwella. Kiedy Branwell — nieudolny, chorowity brat sióstr Brontë — odkrył, że Emily pisze swoją pierwszą powieść, zaproponował, że zostanie jej redaktorem. Gdy zorientował się, że posłużył za pierwowzór postaci alkoholika Hindleya Earnshawa, na nowo wyobraził sobie tę historię jako muzyczne wspomnienie własnego życia, w którym Hindley jest bohaterem. Film zrekonstruowano na podstawie listów Branwella do przyjaciela Francisa Leylanda, a także notatek, zapisów nutowych i uszkodzonych fragmentów taśmy filmowej. Po raz pierwszy pokazano go w 1898 roku, w 50. rocznicę śmierci Branwella i Emily Brontë na gruźlicę.