„Psychoanaliza w całym swoim spektrum jest przede wszystkim dziedziną POP: każdy może się z nią utożsamić, nawet jeśli jej nie studiował i/lub nie rozumie. Kino, sztuka par excellence epoki autorefleksji, nie jest niczym innym”. Wychodząc z tego założenia, Fernando de Felipe opowiada historię Duffy’ego, siedmioletniego chłopca, który pewnego dnia podczas kolacji postanawia wyrównać rachunki z rodzicami. Czarna komedia na nowo opowiadająca mit, który przerodził się w kompleks, nie stając się przy tym skomplikowany.