Po dziesięciu latach pobytu w Niemczech Zachodnich Max wraca do Związku Radzieckiego, by odwiedzić ciężko chorego ojca w Leningradzie. Poznaje tam mężczyznę podającego się za Igora, który zostaje jego przyjacielem, i wdaje się w romans z głuchoniemą Leną. Wokół relacji Maxa z ojcem, Igorem i Leną luźno powiązane epizody składają się na wielowymiarowy portret Leningradu i jego mieszkańców. W oczach powracającego Maxa miasto jest zarazem dobrze znane i obce. Lirycznie nasycone obrazy i wyrafinowany montaż sprawiają, że film w ekspresyjny sposób ukazuje zmieniające się miasto.