Dziennikarz zakrada się 10 lipca 1816 roku do celi Mirandy w La Carraca. Młody dziennikarz usilnie prosi generała o udzielenie wywiadu, aby rozpowszechnić jego antykolonialne poglądy na łamach pewnego awangardowego czasopisma, potajemnie wydawanego w Kadyksie. Miranda, stary wyga w dziedzinie geopolityki międzynarodowej jeszcze od ubiegłego stulecia, nie ufa porywczemu młodzieńcowi. Ten jednak stopniowo zdobywa jego zaufanie, aż w końcu jeniec zgadza się udzielić mu wywiadu. Tak zaczyna się retrospektywna podróż przez życie generała. Powrót do przeszłości, do najważniejszych momentów, które ukształtowały młodzieńca, mężczyznę, uwodziciela, hiszpańskiego żołnierza, człowieka oświecenia, dezertera, niepodległościowca, polityka, wojownika, szpiega, przemytnika, heretyka, konspiratora i prekursora, ukazuje nam, jak wielką postacią był Francisco de Miranda — być może na zawsze pozostanie najbardziej uniwersalnym z Wenezuelczyków.